Trees - Oud in Leidsche Rijn
28 jan 2016, 13:30 • Algemeen
arileu
Ik krijg haakles van Trees, 76. Zij vindt het onvoorstelbaar dat een vrouw niet kan haken.
Zelf vind ik het minder onvoorstelbaar, maar als Trees dat vindt mag ze het mij leren. Zelf maakt ze ingewikkelde haakwerkjes, van die kleedjes die je op armleuningen kunt leggen en zo. Dat doet ze onder een enorme loep “Mijn ogen zijn niet meer zo goed” en met een stevige lamp.
“Iedereen die ik ken heeft al kleedjes van mij”, zegt ze trots. Ik vraag of ze die op verzoek maakt of dat ze ze altijd als verjaardagscadeautje geeft. “Nee, ik ga mensen toch niet ongevraagd opzadelen met dingen die ik zelf maak! Dat vind ik niet kunnen. Nee, mensen willen ze graag. Dan vragen ze ‘Trees kun je nog een kleedje voor me haken’. Soms geven ze ze zelf weg als verjaardagscadeau, maar dat maakt mij niet uit.”
Ze plant me in een stoel, doet voor hoe het moet en ik moet haar nadoen. Een enorm gepriegel vind ik het. Trees kijkt me verbaasd aan. “Je kunt het echt niet!” Ik vertel haar dat ik linkshandig ben. Als zij het me als rechtshandige voordoet en ik doe haar na, voelt dat erg onhandig. Daar heeft ze begrip voor, maar dan lichten haar ogen op. Ze loopt weg en komt terug met een spiegel die ze voor zich op tafel zet, geklemd tussen boeken. Ik moet haar spiegelbeeld nadoen. Niet voor één gat te vangen, die Trees! En stiekem zucht ik…
Zou een webwinkeltje niets voor Trees zijn?
Loading articles...
Loading
