Henk

Het duurt even voordat de deur open gaat. Henk, 81, loopt wat moeilijk.

“Maria?” Vraagt hij. “Nee, Mariëtte.” “Hoe? Ik hoor niet zo goed.” Ik zeg nog twee keer mijn naam, maar bedenk dan dat het niet uit maakt. Voordat ik erop bedacht ben, trekt hij me naar zich toe en geeft me drie zoenen. Okééééé...... hier zijn de verwachtingen wat hoog gespannen, begrijp ik. Ik schat de situatie in en concludeer dat Henk niet vervelend gaat doen. Benieuwd naar deze ontmoeting – Henk is in elk geval geen saaie man – stap ik de woonkamer in. “Leuk, zo’n barretje in het midden”, zeg ik. “Daar mogen geen vrouwen achter”, antwoordt Henk prompt, “alleen als ze bloot zijn. Nou, en er hebben er al heel wat gestaan hoor, bloot!” Kortom, Henk is een man in de bloei van z’n leven.

Voor koffie gaan we naar de keuken, waar ik aan tafel ga zitten terwijl Henk rommelt met het koffiezetapparaat. Hij vindt het prettig af en toe zijn hand op mijn arm of mijn been te leggen. Ik besluit dat ik dat prima vind, maar ik blijf alert! En ik ben blij dat ik gewoon een jeans aan heb.

Henk babbelt er vrolijk op los, vooral over vrouwen en seks. Ik zeg dat ik daar niet voor kom, we kunnen immers maar beter duidelijk zijn, nietwaar? “Zeg nooit nooit”, reageert Henk monter. Ik schiet in de lach en zeg: “Vandaag in elk geval niet Henk.” En bedenk me dat ik zal voorstellen de volgende keer ergens heen te gaan. Voor een borrel naar het café of zo, dat is wel wat voor Henk. Bij het weggaan krijg ik weer drie zoenen. Ik ben een mooie vrouw, zegt ie. Hij zwaait me uitgebreid na. “Komen jullie de volgende keer met z’n tweeën?”

Uw chaperonne